تحلیلی بر آخرین جلسه پسماند لاهیجان ? حسین نصیری کامران

گیل فام؛

امروز فایل سخنرانی طولانی و مکررات آقای شهردار و عدم سخن گفتن رئیس شورای شهر و داد و بیداد سخنگوی شورای شهر را در جلسه مدیریت پسماند شهرستان لاهیجان را شنیدم.
گذشته از تکالیف قانونی؛ باید قبول کرد مدیریت پسماند در حالی که نیروهای مازاد و هزینه های جاری و بدهکاری های انباشته ی پیشین، انجام کار اصولی و زیربنایی را برای مدیریت شهری لاهیجان با دشواری مواجه کرده است اما نشان از آن داشت که این مشکل(زباله و پسماند) و مشکلات اساسی شهر و منطقه برای این مدیریت در اولویت قرار ندارد.
آن چه از سخن رانی و نه گزارش شهردار بر می آمد اقدامات صورت گرفته و از طرفی خواسته های شهرداری بود.
اقداماتی که انجام شده؛ شامل نصب یک دستگاه کانکس نگهبانی و سرویس بهداشتی، دوربین مدار بسته، انتقال برق از مجموعه ی زندان، تهیه نقشه توپوگرافی و تکثیر سی دی آن، مشخص نمودن حریم زندان و پیکه گذاری و جی پی اس زدن آن ها، مکاتبه با ادارات و ادارات کل و رونوشت آن حتی تا وزارتخانه و خواسته ها شامل؛ درخواست مجوز برای گرفتن ۵ تا ۷ هکتار زمین بیشتر برای دفن و دفع زباله از منابع طبیعی و قطع درختان بیشتر، درخواست مجوز برای احداث زهکش شیرابه زباله و هدایت آن نمی دانم به کجا، درخواست تامین برق توسط شهرداری رودبنه و …..
با توجه به فایل صوتی و گفته های شهردار این طور بر می آید که ایشان امیدی و اعتقادی به مدیریت اصولی پسماند ندارند و در خوشبینانه ترین حالت تنها در صدد حل مشکلات مدیریتی خودشان هستند تا رفع مشکل و فاجعه ی تموشل. زیرا تصاحب زمین بیشتر یعنی ادامه ی روند دفع و دفن زباله به صورت کنونی است و باید توجه داشت که محدودیت ها باعث ابتکار و انگیزه حل مساله هستند.
باید گفت؛ مدیریت پسماند و تفکیک زباله از مبدا یک موضوع فنی یا مدیریتی صرف نیست. این موضوع ماهیتی از نوع برنامه‌ریزی اجتماعی دارد. برنامه های اجتماعی نیاز به استقرار دارند، استقرار به معنای درک مشترک بین متخصصان، مدیران و مردم است. مهم ترین عامل در این درک و استقرار برنامه، اعتمادی است که بین مردم و مسوولان و متخصصان باید وجود داشته باشد.
سوال این است چرا مدیریت شهری لاهیجان جسارت ورود به عرصه برنامه ریزی اجتماعی را ندارد؟
چرا حتی در بیش از یک ساعت سخنرانی شهردار نقشی برای مردم در این فرآیند شنیده نمی شود؟
چرا رئیس شورا و سخنگویش در صدد دفاع از عملکرد خود و شهردار هستند اما به پشتوانه رای شان از مردم دعوت به همکاری نمی کنند؟
پاسخ سوالات در یک جمله خلاصه می شود؛ عدم اتکاء مدیریت به مردم و عدم اعتماد مردم به مدیران و عدم دخالت دادن متخصصان در این فرآیند است. همان که پیشتر گفته شد به همین دلیل بر فرض محال اگر برنامه ای هم باشد استقرار نخواهد یافت.

? حسین نصیری کامران

لینک کوتاه : http://gilfam.ir/?p=3407

مطالب مشابه

نگاهی به وضعیت بحرانی نخستین پارک ملی خشکی-دریایی ایران؛ از آتش‌سوزی‌های سریالی و تصرفات غیرقانونی تا صید بی‌رحمانه و خطر ویلاسازی

برگزاری کارگاه آموزشی اهمیت جنگل‌های هیرکانی در هفته پدافند غیرعامل در رشت

گرامیداشت روز جهانی مبارزه با تغییر اقلیم در شرکت کیمیاسرام اوراسیا

به مناسبت هفته کودک؛ آشنایی دانش‌آموزان گیلانی با پرندگان مهاجر در خانه محیط زیست

از برگزیدگان دومین رویداد ملی علمی‌_آموزشی کتاب «انسان و محیط زیست» در گیلان تجلیل شد

جشن مهربانی با طبیعت در مدرسه حضرت زینب(س) بندر کیاشهر برگزار شد

انصاری: استانداردها باید به ابزاری برای کاهش آلودگی و افزایش بهره‌وری تبدیل شوند.

آموزش محیط‌زیست به کودکان فومنی با گرامیداشت یاد شهدای مدرسه میناب

روز جهانی پرندگان مهاجر؛ هر پرنده مهم است، هر مشاهده ارزشمند است

«ماموریت ماکان» به ایستگاه پایانی مرحله استانی رسید؛ ۳۶۷۹ اثر دانش‌آموزان محیط‌یار گیلان به دبیرخانه ارسال شد