تابلوهای کوچک قرمز رنگی که بر سردر این کارگاهها نصب شده، نشاندهنده فعالیت بافندگی در آنهاست. اگرچه در مسیرهای ورودی، نشانهای از وجود این هنر مشاهده نمیشود، اما داخل روستا علائم متعددی نقش مهم «چادرشببافی» در زندگی مردم را آشکار میسازد. برای شروع بافت، خانمهای محل دور هم جمع شده و با توجه به اندازه چادرشب، چند چوب در زمین فرو میکنند تا چلهکشی انجام شود. سپس نخها را بر اساس رنگ و طرح به صورت زیگزاگ بین چوبها میکشند و به دور پسنورد میپیچند. نخها از شانه به پیشنورد وصل شده، محکم کشیده میشوند تا تارها آماده بافت شوند. نخ پود در ماکو قرار گرفته، از میان تارها عبور داده میشود و پس از هر رج با شانه کوبیده میشود. طرح و نقش زیبای چادرشبهای قاسم آباد اغلب بهصورت ذهنی است و بر اساس نقشه بافته نمیشوند. ثبت جهانی این صنعت در بهمنماه ۱۳۹۸ توجه بسیاری را به این هنر جلب کرده است. قاسمآباد که پیشتر با لباسهای محلی خود شهرت داشت، اکنون بهعنوان دهکدهای شناخته میشود که یکی از ارزشمندترین صنایع دستی ایران را حفظ کرده است.
