شعر برتر هفته از #امیر_اخوان

بس که در حنجره ام عقده یِ فریاد شکست
ناگهان حوصله از دست دل افتاد شکست

کوه از واهمه یِ تیشه نمی ریخت به هم
قصه‌ این بود که از غصه یِ فرهاد شکست

فرض کن باد پیِ چیدن گُل آمده بود
حُرمت باغ که قبل از وزش باد شکست

سَرو آرام زمین خورد و تبر می خندید
نرگس آواره شد و قامتِ شمشاد شکست

هیچکس علت این فاجعه را درک نکرد
باغبان پیر شد از آنچه که رخداد شکست

رود‌ آرام مسیرش به بیابان کج شد
دلِ دریایی اش از اینهمه بیداد شکست

چند سال است که این باغچه ها خشکیده؟
چه کسی حاصل این مزرعه را دزدیده؟

پس ‌ چرا ساقه یِ بابونه نمی رقصد باز؟
لاله با کف زدن پونه نمی رقصد باز؟

هیچکس پر زدن چلچله ها یادش نیست؟
عمقِ ویرانگرِ این فاصله ها یادش نیست؟

یک نفر نیست بخواهد قدمی ‌ بردارد؟
پای از دایره یِ بسته برون بگذارد؟

یادتان نیست که ما با غم هم می مردیم؟
یادتان نیست که از سفره یِ هم می خوردیم؟

یادتان نیست چه بیهوده به راه افتادیم؟
یادتان نیست که از چاله به چاه افتادیم؟

سالها مرگ شمردیم فقط، کافی نیست؟
باز هم چرخه یِ تکرار غلط، کافی نیست؟

اینهمه ‌ پنجره یِ بسته تماشایی نیست
مرگِ آهسته و پیوسته تماشایی نیست

مرگ خوب است که در بطن خیابان باشد
و چه خوب است اگر حاصل عصیان باشد

چه کسی گفت که از ابر دلش می گیرد؟
ابر خوب است اگر قاصد باران باشد

رودِ آرام دلش را به چه خوش خواهد کرد؟
گاه خوب است که آبستن طغیان باشد

من که تصمیم گرفتم به خودم تکیه کنم
مرد خوب است که آماده یِ میدان باشد

“اشهد وان “به جز عشق خداوندی نیست
عشق خوب است که زاییده یِ ایمان باشد

شعر من گرچه رسیده ست به پایان، اما
{دوست دارم کفنم پرچم ایران باشد}

#امیر_اخوان

لینک کوتاه : http://gilfam.ir/?p=2512

مطالب مشابه