شعر برتر هفته از نیما اسدی

نیما اسدی:
حال این مرد خراب است،به دادش برسید
نگذارید که هی گریه و زاری بکند
ضجه زد کاغذ و انگار قلم گریان است
یک نفر دست بجنباند و کاری بکند

***
مهره ای سوخته ام ،حکم به مرگم دادند
شعر بی قافیه ام ،مرثیه ای پر دردم
شهر متروک در اندیشه ی آباد شدن
هی نپرسید چرا نغمه سرایی کردم

گفته بودند که با عشق ، خدا خواهی شد
پاک پاکی اگر آلوده ی یک زن بشوی
هیچ کس فکر نمی کرد تو عاشق پیشه
با من دوست ترین یک شبه دشمن بشوی

بعد هر کیش تو یک خانه عقب تر رفتم
باز با حرکت سرباز مرا مات نکن
دست آخر شده ام محو تماشای رخت
آخرین دست ببر ،باخت نده ، پات نکن

ای که بر خرمن ایمان من آتش زده ای
من چه کردم که گرفتار عذاب تو شدم؟
تخت جمشید مرا یک شبه ویران کردی
مثل اسکندری و خانه خراب تو شدم

بودنت بیشتر از نفع برایم ضرر است
باید این مرتبه این فاجعه را درک کنم
مثل سیگار تو هم جان مرا می گیری
قول دادم که از این شنبه تو را ترک کنم

به گمانم دو سه تا پیک زیادی زده ام
لعنتی ! سقف چرا دور سرم می چرخد؟
دست بر پیک اجل می برم از تنهایی
سایه ی مرگ عجب دور و برم می چرخد

بر صلیبم بکش و خنده کنان میخ بکوب
مرد نفرین شده ام، ارتش شیطان دارم
شهر ویران شده ای زیر قدم های توام
بعد تو گرگ شدم، چهره ی انسان دارم

گفته بودم که دلم ظرفیتش محدود است
آخر از خاطره ها دفتر صد برگ شدم
هرچه گفتم بروی بعد تو من می میرم
رفتی و بعد تو من منتظر مرگ شدم

#نیمااسدی

لینک کوتاه : http://gilfam.ir/?p=2982

مطالب مشابه